Daar zitten we dan, in Holsby, in Zweden. Voor het raam dat uitkijkt op het bos. Gek om te bedenken dat we na zoveel maanden van voorbereiden, sparen, denken hoe het zal zijn, dat nu echt in Holsby zijn! Het moet nog een beetje bezinken.
Afgelopen donderdag stonden we vroeg op, of eigenlijk was ik (Joyce) al wakker, want door de zenuwen had ik niet echt geslapen… Scott had heerlijk geslapen, dus hij kon goed aan de reis beginnen! Scott was rond vijf uur ’s ochtends aangekomen bij mij thuis om mij op te halen. Mijn ouders en zusjes waren ook hun bed uitgekomen om ons uit te zwaaien. Na een paar traantjes (ik zal niet overdrijven) vertrokken we richting Zweden. We reden via Bremen en Hamburg naar de pond naar Denemarken. We hadden de overtocht al om half 12, dus de reis ging zeer voorspoedig! We voeren van Puttgarden naar Rødby (Denenmarken). Dat waren 45 heerlijke minuten om even de benen te strekken, even een ander uitzicht te hebben en lekker te ontspannen. Toen we van de boot af kwamen, werden we even gestopt voor een paspoortcontrole. Daarna konden we door. Onderweg kregen we van Holsby een informatiebrief via de mail. Deze had ‘maar’ 26 pagina’s, dus hadden we weer iets om te lezen onderweg! (Ik las voor, Scott reed) Van Denemarken naar Zweden gingen we over de øresundbrug. Dat was een enorme ervaring! Ik vond het geweldig! Ik ben hier waarschijnlijk iets té enthousiast over, maar het was een behoorlijk lange, hoge brug. De wind waaide behoorlijk hard daar, dus Scott moest goed het stuur vast houden. Hierna waren we in Zweden! Ik denk dat het hier rond half drie was, dus toen hadden we besloten dat we in één keer door zouden rijden.
Na drie uurtjes waren we in Vetlanda, de grotere stad vlakbij Holsby. Daar gingen we wat eten, om vervolgens het laatste stukje eten naar Holsby! Om 7 uur kwamen we aan. Het eerste wat we zagen was het rode huis die ook groot op de website staat van Holsby. Toen we dat zagen wisten we: we zijn aangekomen!
Eenmaal binnengekomen werden we gewezen naar onze kamers. Ik verblijf in het rode huis. Boven zijn de slaapkamers voor de meiden, beneden is de keuken, eetkamer, bibliotheek en kantoren. Scott slaapt in een huis genaamd ‘Ekhaga’ een Zweeds woord dat iets met een ‘eik’ betekent.
Die avond zijn we gaan uitpakken en liepen we een klein rondje over de campus. We gingen vroeg slapen, want het was een intensieve dag!
Vrijdag hadden we behoorlijk wat vrije tijd. Vrijdag was nog een dag waarbij veel studenten konden aankomen. Ook onze kamergenoten kwamen deze dag aan. Scott heeft een Duitse kamergenoot en er komt mogelijk nog een kamergenoot uit Ghana! Hij heeft alleen nog wat problemen met een visum hebben we begrepen. Ik heb twee kamergenoten, één uit Alaska en de andere van Canada.
Vrijdagochtend zijn we met een paar meiden naar Vetlanda gegaan, het dorpje dat zo’n tien minuten rijden bij ons vandaan ligt. Om elkaar een beetje te leren kennen dronken we wat koffie en thee bij een cafétje.
Weetje! Iets wat erg gebruikelijk is in Zweden, is ‘fika’. Dat is een soort koffiepauze, maar dan Zweeds. In Zweden doen ze dit zo’n vier keer op een dag. Ze drinken samen koffie, thee of iets anders en nemen daarbij iets te eten. Vaak iets zoets. Dit is hun manier van socialiseren, de beste gesprekken vinden plaats tijdens fika!
We voelden ons echte buitenlanders bij het bestellen, we zijn nog nooit eerder in aanraking gekomen met Zweedse mensen, ze hebben zo’n andere taal! Gelukkig spreken veel Zweden goed Engels, dus dan kunnen we daarmee uit de voeten komen.
De eerste paar dagen waren enorm wennen, allereerst is alles in het Engels, daarnaast zijn er overal mensen, mensen die we nog niet kennen. De zinnen die we het meest hebben gezegd waren “Hi, what’s your name, where are your from?”. Natuurlijk is alles nieuw en onbekend, dat kan nog wel overweldigend zijn. In onze kamers kunnen we ons wat terugtrekken, om rust te vinden. Dat is hier en nu bijzonder belangrijk!
De eerste paar dagen hebben we veel oriëntatie gehad. Een campus tour en in de ‘chapel’ introductie en uitleg over het leven tijdens Holsby. Daarnaast hebben we wat activiteiten gedaan om elkaar beter te leren kennen.
Door al deze informatie (in het Engels) waren we behoorlijk moe, vroeg naar bed dus steeds en hopen dat de kamergenoot niet snurkt 😉
Zondag ochtend hadden we kerkdienst. Hier zingen we één nummer, daarna begint de preek al. Het ging over hoe God tekenen geeft door de Bijbel heen, zoals bij Mozes en de brandende braamstruik. Na de preek zongen we nog vijf nummers. Een aantal nummers waren onbekend, maar één herkenden we: Jezus overwinnaar in Engels!
In de middag stond er een wandeling op het programma. Met de hele groep (65 studenten) liepen we naar een skiheuvel. Toen we aan de voet van de heuvel stonden, hoorden we muziek dat top leek te komen. Het klonk als een doedelzak. Al lopende naar boven, werd de muziek steeds harder. Eenmaal boven (bezweet en al) zagen we Luke, de directeur, spelen op zijn doedelzak! Dit deed hij tot iedereen boven was. We hadden een prachtig uitzicht over de Zweedse bossen. We kregen verse brownies en limonade en we maakten een groepsfoto. Dit was het startsignaal van de Bijbelschool! Van dinsdag tot donderdag zijn we op een ESAW-trip gegaan (Explore Sweden Adventure Trip) om de groep te leren kennen en wat van de omgeving te zien. Dit was een supergave ervaring!
Meer hierover zullen we in de volgende blog vertellen.
Leave a Reply